Tuesday, July 22, 2014

ပညာေရး

ဟုိတေန႕ကေပါ့။

Life of Pi ဆုိတဲ့ ဇာတ္ကားေလးထုိင္ၾကည့္မိတယ္။ စိတ္ဝင္စားဖုိ႕ေကာင္းတဲ့ Adventure ဆန္ဆန္ကားမ်ိဳးေလးေပါ့။ အဲဒီကားကိုၾကည့္ျပီး ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းအားက်ဖို႕ေကာင္းတဲ့ဟာေလးသြားေတြ႕တယ္။

ဘာလဲဆုိေတာ့ မင္းသားလား။ မဟုတ္ဘူး။ ရုပ္ရွင္ရုိက္ကူးေရးလား။ မဟုတ္ပါဘူး။ အိႏၵိယရုပ္ရွင္ရုိက္ကူးေရးက ကမၻာ့အဆင့္အတန္းမီတာ ၾကာလွေပ့ါ။

တကယ္ အားက်ရတာက အိႏၵိယႏုိင္ငံရဲ႕ ပညာသင္ၾကားေရးစနစ္ပါပဲ။ အဲဒီဇာတ္ကားထဲမွာ ဇာတ္လုိက္ေကာင္ေလးက သူ႕ရဲ႕ နာမည္ကို Pissing လုိ႕ဝုိင္းစေနတာမခံႏုိင္လုိ႕ Pi လုိ႕သူ႕ကိုေခၚဖို႕ ထြက္ရွင္းျပတဲ့ အခန္းေတြမွာ သူတုိ႕ႏုိင္ငံရဲ႕ ပညာသင္ၾကားေရးစနစ္ကို ေတြ႕လုိက္ရတယ္။

English ကို ငယ္ငယ္ကတည္းက ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္ေျပာတတ္ၾကတာ၊ ႏုိင္ငံျခား ဘာသာေတြကိုလည္း ငယ္ငယ္ကတည္းက ေက်ာင္းသင္ခန္းစာေတြအျဖစ္ ထည့္သြင္းထားတာကိုေပ့ါ။

English ကုိလုိနီအျဖစ္ ကြ်န္ခံခဲ့ရတာ အိႏၵိယေရာ ျမန္မာပါ အတူတူပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႕က UK ရဲ႕ ေကာင္းတဲ့ စနစ္ကို ေမြးစားလက္ခံက်င့္သံုးျပီး ကြ်န္ေတာ္တုိ႕က ေဖ်ာက္ပစ္လုိက္တာ တစ္ခုပဲကြာတယ္။

ႏုိင္ငံတစ္ခု ဖြံ႕ျဖိဳးတုိးတက္ဖို႕အတြက္ လက္သင့္ခံသင့္တဲ့ အပုိင္းေတြကို ဘာေၾကာင့္မ်ား ျမန္မာမွဳျပဳလုိက္ၾကတာလဲလုိ႕လည္း ေတြးမိပါတယ္ဗ်ာ။ ပညာေရးစနစ္တစ္ခုက ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံရဲ႕ တုိးတက္ေရးမွာ ဒီေလာက္အေရးပါေနတာေတာင္ မေအာင္မေနရ ပညာေရးဆုိတာကို တီထြင္တဲ့သူေတြ ကို ေလးစားလ်က္ ....

No comments:

Post a Comment