ဘာရယ္မဟုတ္ ဟုိဒီေငးရင္းနဲ႕ ပိေတာက္ပင္တစ္ပင္သြားေတြ႕တယ္။ အဲဒီ ပိေတာက္ပင္မွာ ပိေတာက္ပန္းေတြမ်ားေဝလုိ႕။ အဆုပ္လုိက္ အခိုင္လုိက္နဲ႕ အသီးေတြေတာင္ ရွိေနေသးရဲ႕…
ေတြးမိသြားတယ္။ ဒီပိေတာက္ေတြ သၾကၤန္အခ်ိန္မွာဆုိ ဘယ္ေလာက္မ်ား ခူးခ်င္သူမ်ားလုိက္မလဲ။ သူ႕ရဲ႕ တန္ဖိုးလည္း ဘယ္ေလာက္မ်ားလိုက္လိမ့္မလဲလုိ႕ေ
အခုေတာ့လည္း အဲဒီပိေတာက္ေလးေတြက အပင္ေပၚမွာ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ေလးပဲ ပြင့္ေနရွာရတယ္။ သူတုိ႕ေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ အစြမ္းကုန္ပြင့္ပြင့္ သူ႕အခ်ိန္အခါ မဟုတ္ေလေတာ့ ဘယ္သူမွ အေရးစုုိက္မွာမဟုတ္ဘူးေလ။
လူဆုိတာလည္း ဒီလုိပါပဲ။ အခါအခြင့္သင့္တဲ့အခါ ပိေတာက္လုိပဲ အေရးစုိက္သူမ်ားေပမယ့္ အခ်ိန္မသင့္ရင္ေတာ့ ဒီ ပိေတာက္လုိပဲ ဘယ္သူကမွ ဂရုမျပဳဳ ၾကဘူးမလား။
ကြ်န္ေတာ္ကပဲ အဲဒီပိေတာက္ေလးေတြကို ေျပာလုိက္ပါတယ္။
“ပိေတာက္တုိ႕ေရ၊ မင္းတုိ႕ကာလ သၾကၤန္ျပန္က်ရင္ေတာ့ မင္း တုိ႕ပုန္းလုိ႕ေတာင္ ရမွာမဟုတ္ဘူး” လုိ႕....
No comments:
Post a Comment